Afgelopen maand vond in het Franse Jullianges het Europees Kampioenschap Endurance voor junioren (onder 21) over 120 kilometer plaats, waar het Nederlandse team een vijfde plaats behaalde. Deelnemende combinaties waren Sije Otten met Soraya D'Opuntia, Devica Otten met AQ Diamond, Emma Zandbelt met Bashshar of Glory en Aranka de Goijer met Inshira. Tijd om terug te blikken op een intensieve en leerzame periode. In een openhartig gesprek evalueert bondscoach Jarmila Lakeman het evenement, de unieke dynamiek binnen de paardensport en kijkt ze vooruit naar de toekomst.

Het resultaat en de weg ernaartoe

Het proces naar zo'n kampioenschap toe is er een van lange adem voor ruiters en hun teams. Het vraagt veel tijd om alles tot in de puntjes voor te bereiden, zeker gezien de complexiteit van internationale logistiek en beschikbare budgetten. Maar met het resultaat van dit EK overheerst na afloop vooral trots. Trots op het nette rijden van de ruiters en het goede werk van de teams er omheen.

In aanloop naar het EK toe hadden we vijf combinaties op de lijst. Een volledig team is al een tijd geleden voor de jeugd en al een prestatie op zichzelf dat we weer zoveel combinaties gekwalificeerd hadden. Uiteindelijk hebben we vier combinaties ingezet, waarvan er drie de dag hebben mogen afsluiten met een mooie finish. Een knappe prestatie die een vijfde plek met het team opleverde. Natuurlijk hadden we het liefst alle ruiters en paarden goed over de eindstreep willen hebben. Dat dat niet altijd het geval is, is een aspect van onze sport.

“De Nederlandse paarden zijn op het EK in Jullianges  heel netjes gereden; we zijn van start gegaan met een veilig plan en doel. Als ik kijk hoe er door de andere landen gereden is, hebben we hierin een goede keuze gemaakt. En hebben we het maximale positieve resultaat behaald wat er voor ons te halen was. Met paarden die ook na de wedstrijd nog goed bij staan. Een belangrijk element in het beoordelen en evalueren van je resultaten.”

Kracht van het vak en de jeugddynamiek

Gevraagd naar haar eigen kracht als coach, benadrukt Jarmila het belang van een gezamenlijke koers. “Het draait erom plannen en doelen van ruiters, ouders en eigenaren op elkaar af te stemmen. Uiteindelijk is er maar een klein deel waarop ik invloed heb. Het grootste deel in de aanloop en uitvoer ligt  bij de ruiters of en hun teams. Zij trainen de paarden, voelen de paarden en verzorgen ze iedere dag. En ook op de wedstrijd moeten ze het zelf doen.  Als begeleidingsteam proberen we de communicatie open te houden zodat we zoveel mogelijk kunnen ondersteunen en mee denken waar kan.

“Het werken met jonge ruiters brengt een unieke energie met zich mee. Dit jeugdteam is een hecht clubje, wat elkaar ook buiten de sport om veel opzoekt. Ze kennen elkaar goed en staan altijd voor elkaar klaar. Tegelijkertijd heeft het ook de nodige haken en ogen: de emotionele betrokkenheid is groot en als het tegenzit, is de impact op de jonge sporters voelbaar intens. Ook ouders, de omringende teams en paardeneigenaren spelen een cruciale rol. Je wilt met z’n allen het beste en hoogst haalbare bereiken en het is gemakkelijk om hoop te krijgen. Teleurstelling voel je dan met z’n allen.”

De Toekomst: aanwas en de lange aanloop

Omdat een aantal ruiters de overstap maakt naar de senioren, is de blik direct gericht op de toekomst. Gelukkig is er sprake van een sterke en brede jeugdaanwas. Nieuwe talenten hebben hun eerste CEI-wedstrijd al met succes verreden en hebben volop internationale ervaring door extern te trainen, anderen te groomen en diverse paarden uit te brengen. Het WK junioren 2027 is pas eind september. Anders dan dit seizoen hebben we dus een zeer lange voorbereidingstijd die we optimaal gaan benutten.

Dan is er nog het WK senioren op 19 december om naartoe te leven. Het WK kent nu al een hoop uitdagingen waaronder de verplaatsing van Al-Ula naar Butheeb, een andere datum en natuurlijk de politieke situatie in het gebied. Het kampioenschap staat laat op de agenda dit jaar, dat zorgt voor een ander soort aanloop. Er zit een groot gat tussen de wedstrijden, dan moet je toch doorpakken en het seizoen geleidelijk doortrekken naar de winter waar je normaal een piek in het zomerseizoen hebt en daarna winterrust. Het is natuurlijk per combinatie verschillend hoe die hiermee omgaan, net als met de locatie en het terrein daar.

“Voor mij staat groei altijd voorop. Naast het evalueren van onze eigen prestaties, probeer ik dit ook te doen met resultaten van andere landen. Zeker landen die verrassend beter of slechter presteren dan normaal, vind ik interessant om in detail te bekijken. Wie weet kunnen we iets vinden waardoor we zelf weer een stapje beter worden. Mijn toekomstdroom en wens is dat we nog strakker kunnen gaan rijden. Meerdere combinaties op hetzelfde niveau zodat ze met z’n allen samen van start kunnen en samen rijden. Iets wat je bij de buitelanders veel ziet. Dat is iets wat ik graag in de toekomst ook voor Nederland zou zien.”

Door Nicky Duin