Mijn toppaard: Dutch Joy Pan
Naam: Joy Pan
Ras: Arabisch volbloed
Leeftijd: 23 jaar
Geslacht: ruin
Klasse: CEI* (nu klasse 2 in verband met de leeftijd van Pan)
Eigenaar: Rouke Bloemsma
Hoe ben je aan hem gekomen?
Ik had me ingeschreven voor de Mongol Derby in 2018. Ik had in die tijd alleen ijslanders, dus moest ik op zoek naar endurancepaarden om mee te trainen. Ik kwam in contact met Jeanette Wilhelm. Dit klikte goed en samen trainden we bijvoorbeeld in de Eiffel. Jeannette had bij Dutch Joy een veulen gekocht (Joy Berk) en natuurlijk moesten we daar ook eens gaan kijken. Van het een kwam het ander en Yvonne had een paard dat ik mocht leasen. Met Jeanette heb ik een plan gemaakt en de week daarna kwam Pan op stal te staan bij Jeannette.
Wat is zijn geschiedenis?
Pan is geboren in de Belgische Ardennen bij Yvonne v.d. Velde, een internationaal enduranceruiter van het eerste uur. Toen ik Pan kreeg, had hij al wel op CEI-niveau gestart, maar nog nooit een wedstrijd uitgereden door metabole problemen. Dit was een uitdaging die ik natuurlijk wel aan moest gaan. Yvonne had verteld dat ik hem tot hoog nationaal niveau kon je hem rijden, maar dat internationaal niet zou lukken door de verplichte overnachtingen en de bijbehorende stress. Pan houdt er niet van om opgesloten te staan. Dit heb ik geoefend. Ik heb een camper in de paddock gezet bij een tweedaagse wedstrijd, zodat ik hem kon monitoren en kijken hoe hij de nacht ging doorbrengen. We hebben de wedstrijd de volgende dag uitgereden. Ik had heel snel mijn novice en dus wilde ik hem ook internationaal uitbrengen. In Zutendaal was de eerste CEI-start met Pan. Ik had een goed getraind groomteam die Pan ook goed kende, waardoor ik wist dat we eventuele metabole problemen in een vroeg stadium konden zien aankomen. Pan en ik werden 8e op de 104 km. Het bewijs was geleverd: Pan kan een internationale wedstrijd aan!
Waarom heb je hem gekregen/gekocht?
Ik heb Pan dus eerst een jaar geleast, omdat ik niet kon inschatten hoe ik uit de Mongol Derby zou komen, want deze rit brengt toch echt wel flinke uitdagingen met zich mee. Maar… na afloop kon ik nog prima op een paard zitten en heb ik Pan gekocht.
Wat maakt hem uniek?
Zijn drive. Pan heeft een enorme wil om te lopen. Pan is ook heel goed in ongelijk terrein. Ik kan hem trouwens niet blijer maken dan door wedstrijden te rijden.
Hoe is hij op stal?
Pan stond bij Jeannette in de kudde en daar was goed te zien dat hij zuinig is op zichzelf. Bij de ijslanders bij mij thuis is hij de baas. Hij loopt nu soms lekker los rond huis en vermaakt zich prima in het omliggende bos.
Sinds wanneer (en waarom) rijd je endurance?
Ik rijd endurance sinds 2017. Als ik Pan niet had gehad dan was ik niet verder gegaan met endurance. De reden dat ik endurance reed, was puur om te trainen voor de Mongol Derby. Het is alleen zo’n feestje om met dit paard te rijden, dat Pan mijn endurancehart heeft doen ontvlammen. Het ging van kwaad tot erger ????.
Waar train je?
Ik train vaak op de Veluwe, waar ik ook woon. Ik ben dus regelmatig te vinden in en rond Garderen, Montferland, Ginkelse hei, Kootwijk en Kootwijkerbroek. Leuvenum en Staverden.
Hoe train je?
Eigenlijk op gevoel. Ik train vaak samen met anderen. Als ik alleen rijd met Pan dan is hij een stuiterbal. Ik train veel met Loredana. Onze paarden lopen fijn samen. Het aantal kilometers dat ik rijd, is gerelateerd aan mijn wedstrijdplanning. Het gaat mij meer om kilometers maken en niet zo zeer om op tijd te rijden. Pan is een echte galoppeur. Hij kan ook heel langzaam galopperen. Wat hij ook leuk vindt om te doen, is begeleider zijn van jonge paarden. Dit vindt hij helemaal te gek.
Wat is je mooiste wedstrijd en waarom?
Dan kies ik toch voor Zutendaal, onze eerste internationale wedstrijd, omdat het echt een uitdaging was om samen het doel te kunnen halen wat niemand voor mogelijk hield. De kers op de taart was dat ik van de veterinairs bij de eindkeuring te horen kreeg dat hij een van de fitste paarden de locomotie liep. Hij was toen al 19!
Wat was een mindere wedstrijd en waarom?
Dan kies ik voor vorig jaar Montferland, omdat mijn GPS het niet deed, waardoor ik een verkeerde route reed én er zat een steen in de achterhoef. We werden dus dubbel afgekeurd.
Wat zijn je doelen (voor 2026)?
Aankomend jaar lekker wil ik lekker doorrijden met een vrolijk paard.
Heb je een advies voor enduranceruiters?
Blijf plezier hebben met je paard. Dat is het hoofddoel. Het is een hobby. Maak de doelen niet direct te hoog, maar ga stapje voor stapje én soms moet je creatief zijn om je doelen te halen (camper in paddock ????).
Wat is een absolute ‘musthave’?
Geen twijfel over mogelijk: een Seducci boxer, want hier zweer ik bij. Ik heb mezelf nog nooit kapot gereden, zelfs tijdens niet Mongol Derby. Ik ga niet rijden zonder de boxer.
